Antyamerykanizm

Z PrePedia
Skocz do: nawigacja, szukaj
Palenie flagi Stanów Zjednoczonych jako manifestacja antyamerykanizmu

Antyamerykanizm, Amerykanofobiazjawisko występujące jako nurt myślowy lub doktryna polityczna, wyrażające sprzeciw, strach i inne uprzedzenia w stosunku do Ameryki (Stanów Zjednoczonych), jej mieszkańców, kultury bądź poczynań (głównie polityczno-militarnych). Krytyka Ameryki występuje przede wszystkim na tle politycznym, a w szczególności dyplomacji Stanów Zjednoczonych[potrzebne źródło].

Antyamerykanizm na świecie[edytuj]

Antyamerykanizm w Kanadzie[edytuj]

W Kanadzie zjawisko antyamerykanizmu istnieje od momentu powstania Stanów Zjednoczonych. Jest on związany z konfliktami historycznymi oraz antybrytyjskością Amerykanów[1]. Wiele wartości kanadyjskich jest definiowanych przez pryzmat antyamerykanizmu („nie-bycia amerykańskimi”)[2]. Antyamerykanizm w Kanadzie wykorzystywany jest przez tamtejsze elity polityczne jako narzędzie mobilizowania społeczeństwa do poparcia pewnych projektów politycznych[2].

Antyamerykanizm w Korei[edytuj]

Korea Północna[edytuj]

Antyamerykanizm w Korei Północnej jest elementem oficjalnej doktryny politycznej obowiązującej w tym kraju. Antyamerykanizm północnokoreański istnieje od czasu powstania tego państwa, czyli wybuchu wojny koreańskiej. Od tamtej pory antyamerykanizm pod postacią państwowej propagandy jest obecny w każdej dziedzinie życia północnych Koreańczyków – na muralach propagandowych, w muzyce (na przykład utwór śmierć amerykańskiemu imperializmowi). Korea Południowa będąca sojusznikiem Stanów Zjednoczonych jest częstokroć atakowana przez komunistyczny reżim z północy półwyspu tak dyplomatycznie (nazywa ją południowokoreańskimi marionetkami, marionetkami imperialistów itd.), jak i zbrojnie (przykładem ataku zbrojnego jest Ostrzelanie wyspy Yeonpyeong)[potrzebne źródło].

Korea Południowa[edytuj]

Zimą 2002 roku w związku z wydanym przez amerykański sąd wojskowy działający w ramach porozumienia SOFA uniewinniającym wyrokiem dla dwóch amerykańskich żołnierzy, którzy podczas czerwcowych manewrów potrącili dwie dziewczynki, przetoczyła się przez kraj kilkutygodniowa fala gwałtownych protestów, podczas których m.in. palono amerykańskie flagi, zniszczono kartonową atrapę amerykańskiego czołgu podczas specjalnie wyreżyserowanego spektaklu telewizyjnego. Setki buddyjskich mnichów pod bramą ambasady amerykańskiej w Seulu prowadziło strajk głodowy[3].

Antyamerykanizm na Kubie[edytuj]

Kuba stała się państwem oficjalnie antyamerykańskim od czasu utraty władzy przez Fulgencio Batistę na rzecz Fidela Castro. Rządy proamerykańskiego Batisty stopniowo straciły popularność i zaufanie społeczeństwa, niezadowolonego z szerzącej się korupcji i stawiania interesu Stanów Zjednoczonych ponad interes własnego narodu. Na podłożu antyamerykańskich nastrojów doszło do obalenia władzy Batisty[potrzebne źródło]. W tamtym czasie stosunki amerykańsko-kubańskie stopniowo się ochładzały, aż w lipcu 1964 z inicjatywy Waszyngtonu stosunki między oboma państwami zostały zerwane[4].

17 grudnia 2014 roku doszło do wznowienia stosunków. Od tego czasu następuje stopniowe ocieplanie wzajemnych relacji obu państw.[potrzebne źródło]

Antyamerykanizm w Polsce[edytuj]

Antyamerykanizm w Polsce objawia się w różnych organizacjach politycznych. Przykładem są ugrupowania nacjonalistyczne, m.in. Autonomiczni nacjonaliści[5] i Falanga, która pod ambasadą amerykańską w Warszawie urządzała antyamerykańskie i antynatowskie manifestacje[6].

Antyamerykanizm społeczności muzułmańskich[edytuj]

Pięść zgniatająca amerykański samolot myśliwski – antyamerykański pomnik
Bandera jemeńskiego islamskiego ugrupowania Ansar Allah (Hutich) z napisem: „Bóg jest wielki, śmierć Ameryce, śmierć Izraelowi, przeklinać Żydów, chwała Islamowi”

Nastroje antyamerykańskie istnieją niemal w całym świecie muzułmańskim. Występują głównie na tle kulturowym. Kultura amerykańska (zachodnia) koliduje z wartościami społeczności islamskiej. Najbardziej negatywnie w stosunku do Ameryki nastawieni są członkowie islamskich organizacji terrorystycznych, takich jak: Al-Ka’ida, Hamas i Państwo Islamskie, którzy wyznają fundamentalne odłamy islamu – wahabizm, salafizm. Najbardziej znamiennym wyrazem antyamerykanizmu islamskiego był zamach z 11 września 2001 roku dokonany przez Al-Kaidę, który zapoczątkował wojnę z terroryzmem.

Polityka niektórych państw arabskich jest również antyamerykańska. Przykładem jest Iran, którego wyrazem negatywnych stosunków do Ameryki są murale. Innym przykładem jest Libia w okresie rządów Mu’ammara al-Kaddafiego. Po bombardowaniu Libii w 1986 roku Mu’ammar al-Kaddafi zamówił pomnik pięści zgniatającej amerykański samolot myśliwski, który postawiono w Trypolisie.

  1. Szul R., Język. Naród. Państwo. Język jako zjawisko polityczne, Wyd. Naukowe PWN, Warszawa, 2009, s. 341.
  2. 2,0 2,1 http://www.uj.edu.pl/documents/1479490/5223806/6.pdf.
  3. Juliette Morillot, Dorian Malovic: Uchodźcy z Korei Północnej. Wyd. pierwsze. Warszawa: W.A.B., 2008, s. 347. ISBN 978-83-7414-424-7.
  4. http://www.stosunkimiedzynarodowe.info/kraj_start.php?xkraj_stos=USA&kraj=Kuba&typ=stosunki+dwustronne.
  5. http://www.stalowka.net/wiadomosci.php?dx=8220.
  6. http://www.nacjonalista.pl/2010/08/25/warszawa-falanga-przeciwko-nato-i-amerykanizmowi/.