Kampania Juliana II przeciwko Frankom i Germanom[edytuj]
Kampania Juliana II przeciwko Frankom i Germanom 358 Wojny Rzymian z Germanami | |||||||||||||||||
![]() Zgromadzenie Germanów
| |||||||||||||||||
Czas | 358 | ||||||||||||||||
Miejsce | Galia, Germania | ||||||||||||||||
Terytorium | Germania, Galia | ||||||||||||||||
Wynik | zwycięstwo Rzymian | ||||||||||||||||
|
Kampania Juliana II przeciwko Frankom i Alamanom – jeden z etapów wojen Rzymu z Germanami, który miał miejsce w roku 358 n.e.
W roku 358 n.e. Julian II rozpoczął kampanię przeciwko Frankom w Galii. W maju wyruszył przeciwko plemieniu Saliów (Franków salickich) zamieszkujących tereny obecnej Brabancji i Limbourga. Atak Rzymian całkowicie zaskoczył Franków, którzy poprosili o pokój na swoich warunkach. Julian odrzucił jednakże propozycje przeciwnika i zaatakował go ponownie, co skłoniło Franków do przyjęcia warunków cesarza.
Po pokonaniu Franków celem Juliana stało się germańskie plemię Chamawów. Chamawowie byli sojusznikami Franków i dokonywali częstych ataków na miasta znajdujące się pod panowaniem Rzymu. W trakcie kampanii Julian rozbił Germanów w bliżej nie określonej bitwie. Rzymianie pojmali wielu wrogów, a Chamawowie zmuszeni zostali prosić o pokój. Następnie cesarz zlecił budowę mostu na Renie, po którym wojsko przeprawiło się na tereny Alamanów. Armia skierowała się ku wojskom królów Suomara i Hortara, których siły walczyły w bitwie pod Argentoratum. Suomar nie podjął walki, prosząc cesarza o pokój oraz zwalniając jeńców rzymskich. W tej sytuacji Rzymianie zaatakowali ziemie króla Hortara, paląc i grabiąc wioski oraz zabijając uzbrojonych mieszkańców. W obliczu klęski Hortar również poprosił o pokój, obiecując wydać wszystkich jeńców Rzymianom. Po podpisaniu pokoju z germańskimi królami cesarz powrócił do Paryża, rozsyłając swoich żołnierzy na kwatery.
Literatura[edytuj]
- Tomasz Szeląg: Kampanie galijskie Juliana Apostaty. Argentoratum 357, wyd. Inforteditions, Zabrze 2007.
